εισήγηση του Γιώργου Σούλτη στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λαρισαίων την Τρίτη 15/02/2011

Τα ΤΕΙ ιδρύθηκαν το 1973 σαν Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής Εκπαίδευσης και μετεξελίχθησαν σε ΤΕΙ το 1984. Η πορεία των παρόμοιων ιδρυμάτων στην Ευρώπη οδήγησε τα ΤΕΙ σε μια σειρά από διαρκής αγώνες, για αναβάθμιση και σήμερα μαζί με τα Πανεπιστήμια ανήκουν  στην Ανώτατη εκπαίδευση. Μένει βέβαια η ολοκλήρωση των Ακαδημαϊκών χαρακτηριστικών και η έκδοση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, η μη έκδοση των οποίων αποτελεί το μεγάλο αγκάθι για τα ΤΕΙ.

Η ανώτατη εκπαίδευση είναι σίγουρο ότι πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων, οι ακαδημαϊκή κοινότητα είναι η πρώτη που επιζητά τις αλλαγές. Ο νόμος πλαίσιο που για την εποχή του ήταν ένα θαυμάσιο εργαλείο σήμερα μετά 30 χρόνια είναι πλέον ξεπερασμένος.  Βέβαια η Ανώτατη εκπαίδευση είναι ένα κομμάτι γενικά της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, η οποία βυθίζεται όλο και περισσότερο σε μια κατάσταση απαξίωσης, χαμηλού επιπέδου και κατ’ επίφαση δωρεάν, αφού τα φροντιστήρια ξεκινούν από την πρώτη δημοτικού και φτάνουν μέχρι και μέσα στο πανεπιστήμιο.

Η έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού και η παντελής καταστροφή της μέσης τεχνικής και επαγγελματική εκπαίδευσης, οδηγούν τα παιδιά στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ τα οποία από την άλλη έχουν καταρρεύσει υπό το βάρος του μεγάλου αριθμού φοιτητών. Οι πτυχιούχοι χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα και  με ελλείπεις γνώσεις οδηγούνται σε μεταπτυχιακά, τα οποία κοστίζουν πανάκριβα για να καταλήξουν στην ανεργία και την υποαπασχόληση.

Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Οι αλλαγές εδώ και 15 χρόνια αντιμετωπίζονται από την κάθε κυβέρνηση ευκαιριακά, πελατειακά και αποσπασματικά. Τα ίδια κάνει και η σημερινή κυβέρνηση, εγκατέλειψε κάθε προγραμματική της θέση (από ένα κατά τη γνώμη μουεξαιρετικό προεκλογικό πρόγραμμα) και επικαλούμενη την οικονομική κρίση και την πίεση για γρήγορες αλλαγές έθεσε στο διάλογο κάποιες θέσεις στις οποίες όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης με όλους τους φορείς τους είναι αντίθετοι. Το πλέον απαράδεκτο είναι η τακτική που εφαρμόζεται (σε όλους του χώρους το ίδιο γίνεται)  της κατασυκοφάντησης των φορέων της εκπαίδευσης,  ότι δήθεν προωθούν συντεχνιακές επιλογές και ανθίστανται στις αλλαγές.

Όσον αφορά την Ανώτατη εκπαίδευση και ειδικότερα τα ΤΕΙ οι θέσεις της ομοσπονδίας για το κείμενο διαλόγου είναι ξεκάθαρες, εν συντομία αναφέρουμε :

Ø  Οι αλλαγές που προτείνονται θίγουν το Δημόσιο χαρακτήρα της Ανώτατης εκπαίδευσης.

Ø  Οι αλλαγές στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, καταργούν το αυτοδιοίκητο, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο και επιπλέον δυσχεραίνουν τη λειτουργία τους λόγω της διαρχίας.

Ø  Καταργείται, η υποχρέωση της πολιτείας να χρηματοδοτεί τα ΑΕΙ και τα  ιδρύματα εξαναγκάζονται να αναζητούν πρόσθετους ιδιωτικούς πόρους.

Ø  Δεν κατοχυρώνεται ο κεντρικός στόχος της εκπαιδευτικής λειτουργίας των Ιδρυμάτων: ποιοτικές σπουδές με αξία που οδηγούν σε αναγνωρισμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Η γενικευμένη εισαγωγή των φοιτητών στη Σχολή (και ίσως και στο ίδρυμα), θα οδηγήσει στην αποσύνδεση κάθε έννοιας επαγγελματικού δικαιώματος των νέων αποφοίτων από τα πτυχία τους και θα κόψει τον «ομφάλιο λώρο» των παλαιών αποφοίτων από τα τμήματα που αποφοίτησαν.

Ø  Δεν διασφαλίζεται ο ενιαίος χώρος της Ελληνικής Ανώτατης Εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας και αναφοράς της. Διαφοροποιούνται οι βαθμίδες του ακαδημαϊκού προσωπικού ανάμεσα σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ και από τα δεύτερα αφαιρείται κάθε δυνατότητα διεξαγωγής θεσμοθετημένης έρευνας και ολοκληρωμένου κύκλου μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών.

Οι προτάσεις μας είναι τελείως στην αντίθετη κατεύθυνση και εν συντομία λένε:

• Αναδιαμόρφωση μίας ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης, αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν, στην οποία θα αντιμετωπίζονται ισότιμα όλα τα  επιστημονικά και τεχνολογικά αντικείμενα.
• Ολοκλήρωση των ακαδημαϊκών χαρακτηριστικών των ΤΕΙ
• Η Ανώτατη Εκπαίδευση παρέχεται από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση, με όργανα διοίκησης που εκλέγονται από την ακαδημαϊκή κοινότητα.
• Η κρατική χρηματοδότηση πρέπει να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των ιδρυμάτων για ποιοτική εκπαίδευση και έρευνα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Τα τμήματα αποτελούν τη βασική ακαδημαϊκή μονάδα οργάνωσης των σπουδών.

Το ΤΕΙ της Λάρισας

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ΤΕΙ της χώρας και το πιο παλιό αφού ιδρύθηκε το 1973 σαν ΚΑΤΕ.  Έχει 13 τμήματα στη Λάρισα,  3 στην Καρδίτσα και 2 στα Τρίκαλα.  Καλύπτει όλα τα επιστημονικά αντικείμενα. Έχει το μεγαλύτερο χώρο από όλα τα ΤΕΙ της Ελλάδας. Έχει από τα σημαντικότερα αγροκτήματα που υπάρχουν σε Γεωπονικές Σχολές, έχει σημαντική Τεχνική βιβλιοθήκη που μπορεί να εξυπηρετήσει όλη την περιφέρεια μαζί με εκείνη του Πανεπιστημίου. Εχει 600 κρεβάτια στις εστίες, γήπεδο και Κλειστό Γυμναστήριο, συνεδριακό κέντρο και εστιατόριο μεγάλης δυναμικότητας. Εχει μέχρι την τελευταία δεκαετία αναπτύξει σημαντικότατο επιστημονικό και ερευνητικό έργο και αυτή τη στιγμή διενεργούνται πάνω από δέκα μεταπτυχιακά προγράμματα με μεγάλη επιτυχία.

Το ΤΕΙ της Λάρισας όλα αυτά τα χρόνια δεν έτυχε της προσοχής της Λάρισας και κυρίως των αρχών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι δε σπουδαστές ποτέ δεν ενσωματώθηκαν στο ιστό της πόλης, πιστεύομε με ευθύνη κυρίως της πόλης. Τα πεδία συνεργασίας και οι δυνατότητες με την τοπική αυτοδιοίκηση είναι άπειρες. Αυτά τα δέκα χρόνια αν εξαιρέσουμε κάποια συνεργασία που υπήρξε με τη Νομαρχία, στο επίπεδο κυρίως εμπειρογνωμόνων και μελετών, καμία άλλα επαφή δεν έχει γίνει μεταξύ ΤΕΙ και τοπικής Αυτοδιοίκηση. Η νυν δημοτική αρχή έχει αγνοήσει σχεδόν παντελώς το ΤΕΙ επί δώδεκα χρόνια.

Το ΤΕΙ της Λάρισας αποτελεί ένα συγκριτικό πλεονέκτημα  για την περιφέρεια Θεσσαλίας και μπορεί να παίξει σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη όλης της περιφέρειας, αρκεί να βγει από την απομόνωση του και αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με τις προσπάθειες του Ιδρύματος. Οι τομείς της συνεργασίας με την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι πάρα πολλές  σε έρευνες, μελέτες, συνεργασία σε προγράμματα, σε αθλητικά θέματα, σε πολιτιστικά σε κοινωνικά, σε θέματα πληροφόρησης και βιβλιοθήκης και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Αρκεί να υπάρξει η βούληση από το δήμο!!!

Σήμερα τα πράγματα για το ΤΕΙ Λάρισα είναι κρίσιμα. Σαν Ομοσπονδία ζητήσαμε σε κάθε απόπειρα που θα γίνει για ένα Καλλικράτη των Ιδρυμάτων, να γίνει με επιστημονικά και ακαδημαϊκά κριτήρια συνεκτιμώντας και την αναπτυξιακή προοπτική που υποστηρίζει ένα Ίδρυμα για την περιοχή που καλύπτει. Αν τα πράγματα εξελιχθούν σωστά,  τότε το ΤΕΙ της Λάρισας δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αλλά δυστυχώς η μέχρι τώρα εμπειρία, αλλά και οι εντέχνως διοχετευόμενες στα μέσα διαρροές μας ανησυχούν πολύ σοβαρά. Για παράδειγμα το να λες ότι μια σχολή δεν έχει εισακτέους και άρα πρέπει να καταργηθεί είναι μια μεγάλη λαϊκίστικη παγίδα που εξυπηρετεί πελατειακούς σκοπούς και μικροπολιτικές. Πως θα ήταν δυνατόν να υπάρξει για παράδειγμα ΤΕΙ Λάρισας χωρίς την Σχολή Γεωπονίας, στην μέση του θεσσαλικού κάμπου; Αν χρειάζεται να καταργηθούν Γεωπονικά τμήματα μάλλον αυτό ταιριάζει περισσότερα με όσα κριτήρια βάλαμε σε αυτές των μεγάλων αστικών κέντρων!

Σαν πρόεδρος εκπαιδευτικών του ΤΕΙ Λάρισας, αλλά και σαν δημοτική παράταξη προτείνω, να συμπεριληφθεί σε τυχόν κείμενο που θα βγει από τη συνεδρίαση αυτή, αλλά να περάσει και προς τα μέσα ενημέρωσης, ότι ο δήμος Λαρισαίων θα υπερασπιστεί την επιστημονική και ακαδημαϊκή ακεραιότητα του ΤΕΙ Λάρισας με κάθε θυσία. Και καλώ τη δημοτική αρχή επιτέλους να πλησιάσει το ΤΕΙ και να συνεργαστεί, πράγμα που δεν έκανε 12 χρόνια τώρα.

Το κυκλοφοριακό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε σύγχρονη πόλη. Η επίδραση του στην καθημερινότητα των πολιτών είναι μάλιστα τέτοια, που επέβαλλε την επιστημονική αντιμετώπισή του.

Η Λάρισα είναι μια πόλη που στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 πρωτοπόρησε με την τολμηρή απόφαση ενός εκτεταμένου δικτύου πεζοδρόμων, την εκπόνηση ολοκληρωμένων κυκλοφοριακών μελετών και ο σχεδιασμός μεγάλων και μακροχρόνιων παρεμβάσεων που έδιναν προοπτική για τη Λάρισα να εξελιχθεί σε πόλη  μοντέλο στον τομέα αυτόν. Δυστυχώς η κοντόφθαλμη πολιτική της νυν δημοτικής αρχής και η επιμονή της να μην ζητά την γνώμη των καθ ύλη αρμόδιων φορέων, μετέτρεψε και πάλι το κυκλοφοριακό σε ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα της πόλης. Το χειρότερο είναι ότι δεν βλέπουν ή δεν θέλουν να δουν το πρόβλημα.

Σε επανειλημμένες παρεμβάσεις της παράταξης «Λαρισαίων Πόλις» στην τετραετία που πέρασε η απάντηση ήταν η εξής: «η Λάρισα δεν έχει κυκλοφοριακό πρόβλημα γιατί το έχουμε λύσει, αφού τα αυτοκίνητα διέρχονται από το κέντρο σε χρόνο ρεκόρ»!!! .

Η κοντόφθαλμη  αυτή λογική, δυστυχώς, δεν τους επιτρέπει να αναγνωρίσουν το πρόβλημα πρόσβασης στο κέντρο της πόλης από τον πολίτη, ειδικά στους πρώτους παράπλευρους δρόμους, όπου επικρατεί το αδιαχώρητο. Το πρόβλημα αυτό το δημιούργησε η 12ετής πολιτική της Δημοτικής Αρχής και οι επιπτώσεις του είναι πολύ μεγαλύτερες στις οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις και στις ευπαθείς ομάδες (ηλικιωμένοι, παιδιά, ΆμεΑ).

Στις  πιεστικές οχλήσεις μας για την  προκήρυξη ολοκληρωμένης κυκλοφοριακής  μελέτης αναγκάστηκαν να πουν «ναι» και να εντάξουν στο τεχνικό πρόγραμμα του 2010 μια κυκλοφοριακή μελέτη, η οποία ποτέ δεν προκηρύχθηκε και η οποία βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τις μελέτες που έγιναν στα τέλη της δεκαετία του ’90.

Το πρόβλημα όπως το ζουν οι πολίτες στην καθημερινότητας  τους από το Σεπτέμβριο έως και  τον Ιούνιο βρίσκεται στην αιχμή του στα εξής σημεία:

- Τεράστιες ουρές στις 5 εισόδους της πόλης (Καρδίτσης, Ιωαννίνων, Φαρσάλων, Σωκράτους, Βόλου).

- Σοβαρό πρόβλημα πάρκιν στις παρυφές του κέντρου.

- Αυξημένη επικινδυνότητα και πολλά ατυχήματα σε πολλούς δρόμους (Σαρίμβεη, παλιά Εθνική, Βόλου, Θεοφράστου).

- Η αυξημένη κίνηση και ο τρόπος σχεδιασμού ακυρώνουν τους ποδηλατοδρόμους που καθίστανται επικίνδυνοι.

- Οι γραμμές συνεχίζουν να χωρίζουν τη Λάρισα στα δύο. Πολλές συνοικίες είναι αποκλεισμένες, μη μπορώντας να μπουν και να βγουν εύκολα στις κεντρικές αρτηρίες (π.χ. οι πέριξ της Φαρσάλων και της Καρδίτσης).

- Οι πεζοί είτε στο κέντρο είτε στις μεγάλες αρτηρίες (Ηρ. Πολυτεχνείου) κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή από τη μεγάλη ταχύτητα των αυτοκίνητων, για την οποία επαίρεται ο δήμαρχος.

Η παράταξη μας πιστεύει ότι το κυκλοφοριακό δε λύνεται μόνο με διανοίξεις δρόμων και κυκλικούς κόμβους. Το κυκλοφοριακό είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα που αν δεν αντιμετωπιστεί με ολοκληρωμένο σχεδιασμό, το πρόβλημα που λύνεται σε ένα σημείο θα δημιουργηθεί σε ένα άλλο.

Η παράταξη μας έχει οργανωμένο σχέδιο που αποτελείται από τους παρακάτω άξονες.

Άμεση εκπόνηση ολοκληρωμένης κυκλοφοριακής μελέτης η οποία θα μελετήσει και τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες παρεμβάσεις όπως είναι ο δακτύλιος θα ενταχθούν στο κυκλοφοριακό σύστημα της πόλης.
Συνεργασία με την περιφέρεια και οργανωμένη πίεση προς πάσα κατεύθυνση για να δρομολογηθούν και να προχωρήσουν άμεσα τα μεγάλα έργα δηλαδή: Η ολοκλήρωση των Οδικών Δακτυλίων, H Αστικοποίηση της παλαιά Εθνικής οδού και να δοθεί επιτέλους μια λύση στο θέμα των Σιδηροδρομικών  γραμμών και του ΟΣΕ.

Δρομολόγηση άμεσων λύσεων για επίλυση των πιεστικών προβλημάτων στις εισόδους της πόλης και στην πρόσβαση των συνοικιών (μονοδρομήσεις, σηματοδότηση, τεχνικές παρεμβάσεις κ.λ.π.).
Συνεργασία με το Αστικό ΚΤΕΛ για βέλτιστες αλλαγές έτσι ώστε να αυξηθεί η χρήση του.
Τα έργα όμως τα οποία αποτελούν όραμα  για την παράταξη μας και θα δώσουμε άμεση προτεραιότητα  είναι τα ακόλουθα:

Δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας για την αποσυμφόρηση των περιοχών γύρω από το κέντρο, που μπορούν να είναι ποδηλατόδρομοι και πεζόδρομοι συγχρόνως. Η δημιουργία οδών ήπιας κυκλοφορίας στο κέντρο αποτελεί πρακτική, που εφαρμόζεται σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και της Ελλάδας (π.χ. Παπάγου, Χολαργός στην Αθήνα , αλλά και στο Βόλο) . Μιλάμε για τη δημιουργία «πράσινων» διαδρομών δηλαδή δρόμοι  με παρτέρια, δέντρα παγκάκια κλπ στους οποίους διέρχονται μόνο τα αυτοκίνητα τον περιοίκων και θα οδηγούν τον πολίτη από το ακρό της πόλης έως το κέντρο με το ποδήλατο η με τα πόδια. Πιλοτικά θα γίνει η σύνδεση από το κέντρο μέχρι το ΤΕΙ και Τερψιθέα και Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
Μελέτη για τη  δημιουργία περιφερειακών χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων, σε χώρους που δεν θα επηρεάζουν ούτε το περιβάλλον ούτε το κυκλοφοριακό. Οι χώροι στάθμευσης θα συνεργάζονται με τις αστικές συγκοινωνίες ακόμα τόσο στα δρομολόγια όσο και στα εισιτήρια (κυκλοφορία με το ίδιο αντίτιμο στάθμευσης).

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα βρίσκεται σήμερα στο κρισιμότερο σημείο του. Αν δεν υπάρξει αλλαγή στην πολιτική της αντιμετώπισης του, θα βρεθεί σε μη αναστρέψιμη κατάσταση, επιβαρύνοντας συγχρόνως και το άλλο μεγάλο πρόβλημα της πόλης, την αέρια ρύπανση.

Γιώργος Σούλτης
Δημοτικός Σύμβουλος

Αστέριος Χλωρός
Συντονιστής της περιβάλλοντος ομάδας

του  Αστέριου Χλωρού

συντονιστή  της ομάδας για το περιβάλλον της δημοτικής παράταξης «Λαρισαίων Πόλις»

Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθερία» την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010, παρακολουθήσαμε τη Δημοτική Αρχή της πόλης να παρουσιάζει με κομπασμό ένα ακόμη μεγάλο «επίτευγμά» της: τον καθαρισμό του παλαιού Κοιμητηρίου. Η αυθόρμητη αντίδραση ενός ευαισθητοποιημένου πολίτη στην ανακοίνωση αυτή δε θα μπορούσε παρά να είναι η αγανάκτηση αλλά και η δίκαιη οργή. Οργισμένος λοιπόν το φώναξα και το βροντοφωνάζω: Αιδώς Αργείοι… Ντροπή! Ντροπή για μια πόλη, όταν οι αιρετοί άρχοντές της εκμεταλλεύονται προεκλογικά ακόμη και την κατοικία των νεκρών, προκειμένου να μη χάσουν τις καρέκλες τους!

Πριν από δέκα περίπου χρόνια παρουσιάστηκε στη Λάρισα το βιβλίο «Η πολιτεία της  σιωπής» του Βαγγέλη Κολώνα (έκδοση του Δήμου Λάρισας με φωτογραφίες του Βασίλη Αγγλόπουλου και του Φώτη Νατσιούλη). Η έκδοση είχε σχεδιαστεί από την Δημοτική Αρχή του κου Καφφέ, για να υλοποιηθεί επί δημαρχίας Τζανακούλη από τον τότε αντιδήμαρχο Πολιτισμού, Πάνο Σάπκα, υπεύθυνο για τις λίγες καλές πολιτιστικές δράσεις της δημαρχίας του κ. Τζανακούλη, ο οποίος, βέβαια, σύντομα τον απέπεμψε.

Ο νεοεκλεγείς τότε δήμαρχος κος Τζανακούλης (τον Ιανουάριο του  1999) προλόγιζε στο βιβλίο: «Είναι αλήθεια ότι η εκλογή μου με την ψήφο των Λαρισαίων πολιτών στο αξίωμα του δημάρχου, είναι μια μετάβαση με πολλά προβλήματα, που η λύση τους απαιτεί μελέτη και χρονοβόρες διαδικασίες. …». Δεν μπορούσα να φανταστώ, τότε, ότι για το ξεχορτάριασμα του παλαιού κοιμητηρίου χρειάζονταν δώδεκα χρόνια μελέτης!

Σε σχετικό, προσωπικό, κείμενο που δημοσίευσα τότε στον τοπικό τύπο, έκανα λόγο για την εγκατάλειψη , την ακαταστασία, τα σκουπίδια, τα φθαρμένα  μνήματα, τα σπασμένα μάρμαρα που κείτονται, πεταμένα, εδώ κι εκεί, τους χορταριασμένους διαδρόμους, τα  εγκαταλειμμένα  στη φθορά του χρόνου, τα λιγοστά μεν, αλλά πολύ σημαντικά ταφικά μνημεία, έργα ονομαστών καλλιτεχνών και τους παραμελημένους οικογενειακούς τάφους, που στην πλειοψηφία τους κουβαλούν τ' απομεινάρια  της αίγλης και της αρχοντιάς μιας άλλης εποχής. Έγραψα λοιπόν, τότε, ότι «το πολιτιστικό επίπεδο κάθε πολιτείας αντικατοπτρίζεται στον τρόπο που τιμά τους νεκρούς της». Η απάντηση/δέσμευση που δόθηκε τότε από τη Δημοτική Αρχή, σε ένα θέμα που προκάλεσε την αγανάκτηση και την αντίδραση ολόκληρης της πόλης, ήταν ότι πολύ σύντομα το παλιό νεκροταφείο θα γίνει αγνώριστο.

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι το «πολύ σύντομα» επί δημαρχίας του κ. Τζανακούλη θα σήμαινε 12 ολόκληρα χρόνια! Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί ότι μια Δημοτική Αρχή είναι δυνατόν να αφήσει το νεκροταφείο της πόλης να ρημάζει, να φτάσει να γίνεται αφοδευτήριο των διερχομένων οδηγών ξένων φορτηγών!

Εμπαιγμός, εγκατάλειψη και για επισφράγισμα, ιεροσυλία. Γιατί μόνο έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο προεκλογικός «καλλωπισμός» του Κοιμητηρίου. Η παρούσα Δημοτική Αρχή, στην αγωνία της επανεκλογής της, δεν σέβεται ούτε τους νεκρούς, ενώ εμπαίζει τους ζωντανούς με άλλοθι την, τόσο προκλητική για την πόλη, αποκάλυψη της κατάντιας του παλιού Κοιμητηρίου, για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά.

Ποιο ήθος και ποιος σεβασμός μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιον που ποζάρει με έπαρση, ως σύγχρονος Ηρακλής,  μέσα στο από χρόνια εγκαταλειμμένο παλιό νεκροταφείο (όπως ο ίδιος ο κ. Τζανακούλης το αποκαλεί)  και υπερηφανεύεται ότι καθάρισε επιτέλους τα χόρτα και τα σκουπίδια;

Αιδώς Αργείοι. Δεν σέβεστε τους πολίτες. Σεβαστείτε τουλάχιστον τους νεκρούς τους.

Όταν  ο Δήμαρχος αυτοσχεδιάζει  και αποφασίζει μόνος  του, προς όφελος πάντων πλην της πόλης...

Στις  επικείμενες δημοτικές εκλογές  της πόλης μας ένα από τα σημαντικά θέματα θα είναι και η οργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2013. Είναι αλήθεια ότι ο νυν δήμαρχος κ.Τζανακούλης είχε επενδύσει πολλά σε αυτούς και επιχείρησε να τους προωθήσει ως μέσο μεταμόρφωσης της Λάρισας. Κάτι περίπου ανάλογο δηλαδή, με ότι έγινε στη Βαρκελώνη όταν οργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι διαχειρίστηκε την οργάνωσή τους εντελώς προσωπικά, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή των πολιτών και των φορέων της πόλης. Με αυτοσχεδιασμούς, κινήσεις εντυπωσιασμού, μεγαλομανείς εξαγγελίες και με πλήρη αδιαφάνεια.

Ας αρχίσουμε  από την ανάληψη των Μ.Α. του  20013, που έγινε τέλη Οκτωβρίου του 2007 στην Πεσκάρα της Ιταλίας. Τότε άρχισαν τα ταξίδια προς Ιταλία. Η Ντόρα Μπακογιάννη με την ιδιότητα της υπουργού Εξωτερικών μετέβη με μεγάλη κουστωδία. με επικεφαλής τον σύζυγό της Ισίδωρο Κούβελο, προκειμένου η ελληνική υποψηφιότητα να κερδίσει τη διοργάνωση των Μ.Α. του 2013. Ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν γύρω στα 180 εκατ. ευρώ  για αγώνες  με μηδαμινά έσοδα, και των οποίων τα έξοδα θα περνούσαν κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό, όπως διδάσκει και η πρόσφατη ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Ο Δήμαρχος της Λάρισας με τη συνοδεία του  επέστρεψε πανηγυρίζοντας  και  άρχισαν οι φιέστες με. ιδιαίτερα μεγάλη εκδήλωση στο ξενοδοχείο «Imperial» για να ανακηρύξει επίτιμους δημότες της πόλης την κ.Μπακογιάννη και τον κ.Κούβελο. Δεν ενημέρωσε όμως, ως όφειλε, το Δημοτικό συμβούλιο και τους πολίτες της Λάρισας για τις υποχρεώσεις μας από την υπογραφείσα προγραμματική σύμβαση όπως  (α) την ανάληψη των εξόδων  μετακίνησης όλων των αθλητών (περίπου 3300), προπονητών και συνοδών, (β) την παροχή τηλεοπτικού σήματος, ώστε τα πολύτιμα τηλεοπτικά δικαιώματα να τα εκμεταλλευθούν μόνες τους οι 24 εθνικές ολυμπιακές επιτροπές της μεσογείου, (γ) την παροχή του 10% των χορηγιών στις ολυμπιακές επιτροπές και τη ΔΕΜΑ – που περίμεναν τότε να είναι 50 εκατ. ευρώ – με ελάχιστη υποχρέωση τα 5 εκατ. ευρώ, (δ) τη φιλοξενία 200 αθλητών της μεσογείου κάθε χρόνο από το 2008, (ε) τη δωρεάν διαμονή και διοργάνωση συνεδρίων κ. λ.  

Τη συνέχεια την έζησαν οι Λαρισαίοι. Μόλις τα τέλη Ιουνίου του 2009 ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υφυπουργού Γιάννη Ιωαννίδη για την οργανωτική επιτροπή των Μ.Α. και ενώ εγγράφηκαν στον προϋπολογισμό του 2009 μόλις 3,7 εκατ. ευρώ για την ετοιμασία των αγώνων από την προηγούμενη κυβέρνηση, σύμφωνα με δήλωση του σημερινού υπουργού πολιτισμού Π. Γερουλάνου στη Βουλή, δόθηκαν τελικά μόνο 180.000 ευρώ, χωρίς καμία διεκδίκηση από τη τοπική δημοτική αρχή.  Στο αναμεταξύ δόθηκαν 500.000 δολάρια από τους δήμους της Λάρισας και του Βόλου - οι πρώτες δύο δόσεις των υποχρεώσεων της χώρας μας - στη ΔΕΜΑ. Όλον αυτόν τον καιρό οι φιέστες. τα πανηγύρια και τα ταρατατζούμ συνεχίζονταν αδιάκοπα. Επάρσεις σημαιών, παρελάσεις, τραπεζώματα, και απονομές μεταλλίων και αναμνηστικών.

Παράλληλα μεγαλόστομα συνθήματα όπως «ζήσε το όνειρο» και βαρύγδουπες δηλώσεις όπως: «τα θέλουμε όλα» ( Κ.Τζανακούλης),: «η Θεσσαλία θα μπει στον παγκόσμιο χάρτη» (Ντόρα Μπακογιάννη), «σας έπεσε το λαχείο» (Ισίδωρος Κούβελος) και αυτοσχεδιασμοί προσωπικά του κ. Τζανακούλη όπως, έκθεση μεσογειακών αντικειμένων στη Λάρισα με προσφορές όσων επισκέφθηκαν μεσογειακές χώρες, 80 οικήματα για το ιππικό κέντρο που θα γίνει στην Αβερώφειο Σχολή και που θα την ενώσει με τη Λάρισα, πεζογέφυρα 300 μέτρων, μαραθώνιος Λάρισας –Βόλου και πολλά άλλα. Επιστέγασμα ο ορισμός πριν οκτώ μήνες και αντιδημάρχου έργων μεσογειακών αγώνων. Και από έργα και ουσία μηδέν!

Όλα αυτά συμβαίνουν διότι στη δημοτική μας  αρχή ένας αποφασίζει για τα πάντα  με πλήρη αδιαφάνεια. Έτσι πέρασε απαρατήρητο  και ένα άλλο γεγονός. Στην προγραμματική  σύμβαση που υπέγραψε ο δήμαρχος και δεν έμαθαν ποτέ οι  πολίτες της Λάρισας, προβλεπόταν και η κατασκευή γηπέδου γκολφ στη Λάρισα έκτασης μάλιστα 500 στρεμμάτων! Όμως, όπως έγινε γνωστό εκ των υστέρων, συγγενής εξ αγχιστείας της κας. Μπακογιάννη έκανε μεγάλη και αμφιλεγόμενη επένδυση στις Νηές Μαγνησίας, όπου θα δημιουργούσε και γήπεδα γκολφ και με το αζημίωτο θα τα παραχωρούσε και για τους Μεσογειακούς. Και βέβαια έτσι δικαιολογείται το μεγάλο ενδιαφέρον του κ. Κούβελου για να πάρουν ο Βόλος και η Λάρισα τους Μ.Α. του 2013 (Λεπτομέρειες σε δημοσίευμα με τίτλο «όχι άλλα Βατοπέδια»στην εφημερίδα Freesunday του Γ.Κύρτσου στις 15/2/2009). Εδώ εμπλέκεται και ο κ.Τζανακούλης. Διαπιστώνει αίφνης ότι η περιοχή που θα γινόταν το γήπεδο γκολφ στη Λάρισα είναι πλημμυρική και, έτσι, μετά την κατάθεση του πρώτου φακέλου στη ΔΕΜΑ αποσύρει την κατασκευή του. Ποιους ευνοούσε με την εν κρυπτώ αυτή ενέργειά του είναι αυτονόητο. Και φυσικό είναι να διερωτάται στη Βουλή ο Βουλευτής Μαγνησίας Κ. Καρτάλης τον Νοέμβριο του 2008  «Πριν τον πρώτο φάκελο ο κ. Τζανακούλης δεν ήξερε ότι η περιοχή είναι πλημμυρική; Είναι καθαρά πράματα αυτά;»  

Σε αντίθεση με τα πεπραγμένα του κ.Τζανακούλη η δημοτική παράταξη «Λαρισαίων Πόλις», με επικεφαλής τον υποψήφιο δήμαρχο Γιάννη Σάπκα, τοποθετήθηκε από την αρχή με σοβαρότητα και υπευθυνότητα για την οργάνωση των Μ.Α. του 2013. Σε ανακοίνωσή της στις 30/7/2007 τόνιζε ότι «η ανάληψη των μεσογειακών αγώνων είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την πόλη μας ……όμως απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιοποίησή τους είναι η διαφάνεια και η δημοσιοποίηση των όποιων σχεδιασμών, ώστε να συμμετέχουν ενεργά οι παρατάξεις, οι φορείς και όλοι οι πολίτες». Το Δεκέμβριο, μάλιστα, του 2009 οργάνωσε μεγάλη και επιτυχημένη εκδήλωση για την κακή πορεία της οργάνωσης των Μ.Α. του 2013 με ομιλητές που γνώριζαν το αντικείμενο (συμμετείχε ο βουλευτής Μαγνησίας Κ.Καρτάλης, ο πρ .πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λάρισας Δημήτρης Γκουντόπουλος, ο πρώην αναπληρωτής γενικός γραμματέας αθλητισμού Γιώργος Τσιτρούλης και ο σύμβουλος περιβάλλοντος στους ολυμπιακούς αγώνες του 2004 Γιώργος Καζαντζόπουλος).

Παρόντες ήταν και μίλησαν ο νομάρχης Βόλου Απόστολος Παπατόλιας και ο δήμαρχος Βόλου Αλέκος Βούλγαρης. Επίσης παρευρέθησαν πολλοί δήμαρχοι του νομού μας και πλήθος Λαρισαίων. Ο κ. Τζανακούλης καίτοι προσεκλήθη δεν προσήλθε. Βασικό συμπέρασμα της εκδήλωσης ήταν ότι οι Μεσογειακοί αγώνες πρέπει να γίνουν. Αυτό όμως πρέπει να συμβεί σε ένα πλαίσιο λιτότητας και ορθολογιστικής αντιμετώπισης των αναγκών. Όχι μόνο γιατί αυτό επιβάλλεται από τους καιρούς, αλλά γιατί αυτό επιτάσσει το εθνικό. κοινωνικό και λαϊκό συμφέρον. Η Λάρισα και ο Βόλος πρέπει να ετοιμασθούν για μια μεγάλη αθλητική γιορτή με τη συμμετοχή όλων και με έργα απόλυτης αναγκαιότητας και όχι προθήκης ή κερδοσκοπίας κάποιων. Και βέβαια εγγυημένης χρησιμότητας και αξιοποίησης μετά το τέλος των αγώνων.

Η τελευταία επισήμανση αφορά τη διαπαραταξιακή επιτροπή του δήμου για τους Μ.Α. Ο δήμαρχος ζήτησε πέρυσι από τις παρατάξεις του Δημοτικού συμβουλίου να ορίσουν τους εκπροσώπους τους σε αυτήν, όπως και έγινε. Όμως πέρασαν δεκαέξι μήνες και ουδέποτε τη συγκάλεσε. Αντίθετα στο Βόλο η αντίστοιχη διαπαραταξιακή λειτουργεί, συζητεί με τους φορείς της πόλης και ενημερώνει τους πολίτες. Επιπλέον δύο χρόνια τώρα εκεί γίνονται μαθήματα μεσογειακής παιδείας με επισκέψεις Ολυμπιονικών και πρωταθλητών στα σχολεία ώστε να ετοιμάζονται εθελοντές και σωστοί θεατές για τους αγώνες. Και αυτό βέβαια είχε εξαγγελθεί από τον κ.Τζανακούλη ότι θα γίνει και στη Λάρισα, αλλά το ξέχασε όπως και τη διαπαραταξιακή.

Αυτή  δυστυχώς είναι η αλήθεια για την οργάνωση των Μ.Α. του 2013 στη Λάρισα. Η αλλαγή που έρχεται στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου θα σημάνει και την αλλαγή νοοτροπίας. Οι πολίτες θα γνωρίζουν και θα συμμετέχουν στις αποφάσεις για όλα τα μεγάλα θέματα της πόλης τους. Δεν θα αυτοσχεδιάζει και θα αποφασίζει ένας για τα πάντα στον τόπο μας.

Αλέκος Παπαδημητρίου, Φυσικός

Μέλος της συντονιστικής επιτροπής της  Δημοτικής παράταξης «Λαρισαίων Πόλις»